آینده پژوهی

نباریدن باران و روی دادن زلزله

شنبه, ۲ دی ۱۳۹۶، ۰۳:۵۲ ب.ظ

پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: هرگاه ده صفت در امت من پدید آید، به ده کیفر دچار خواهند شد.

گفتند: یا رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم)!

 این صفات چیست؟ پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در پاسخ فرمود:



أ) چون کم دعا کنند، بلا نازل شود.
ب) چون صدقه ندهند، مرض فراوان شود.
ج) هنگامی که از پرداخت زکات خودداری کنند، حیوانات تلف شوند.
د) هرگاه پادشاه ستم کند، باران نبارد.
ه) وقتی که زنا شیوع یابد، مرگ نا به هنگام (سکته) بسیار شود.
و) موقعی که ریا و تظاهر (خود نمایی) زیاد شود، زلزله زیاد گردد.
ز) زمانی که به غیر حکم خداوند حکم دهند، دشمن بر آنها تسلط یابد.
ح) چون پیمان (عهد) بشکنند (وفا نکنند)، آدم کشی رواج پیدا کند.
ط) چون کمفروشی (احتکار) کنند، به قحطی دچار شوند.[1]
سپس حضرت آیه 41 سوره روم[2] را خواند.[3]

 



پس به جای آنکه حکام و مبلّغانشان دم به ساعت همه چیز را به گردن مردم و گناهان مردم بیندازند، همچون من کمی در احوال خود کنکاش کرده و اصلاح کار خویش کنند.



[1] نصایح، ص 301 (مورد دهم در این کتاب ذکر نشده)

 

[2] سوره روم، آیه 41؛ فساد در خشکی و دریا بر اثر کارهای مردم آشکار شده است.

 

[3] جامع الاخبار، ص 180

نظرات  (۱)

فلسفه دعا نویسی

در قرآن کریم آیه ایی داریم که می فرماید: « این کتاب شفا و رحمتی برای مؤمنان است ». این آیه
بسیاری از احمقان و منافقان را به این فھم کشانیده که آیات قرآن به لحاظ کاغذ و مرکب خاصیت دارویی
دارند و این فھم مالیخولیایی منشاء یکی از بدترین خرافه و معصیت بر خدا در تاریخ اسلام بوده است .
بدینگونه که آیات و الفاظ قرآنی را اگر بر روی کاغذی بنویسند و ان را بر بدن ببندند و یا آب پز نموده و
بنوشند و یا بر سر بیماران بپاشند و یا برخی از الفاظ را بصورت ورد فوت کنند رفع بلا و بیماری میکند .
دکانھای رمالی و دعانویسی و ورد خوانی تماماً برخاسته از چنین درک کافرانه ایی از آیه مذکور است .
ھر چند که ھمین آیه علناً متذکر می شود که قرآن شفا و رحمتی برای مؤمنان است و در آیه دیگری می
خوانیم که این کتاب برای کافران موجب ضلالت و رسوایی است . در واقع چنین استنباط مالیخولیایی از
قرآن بصورت دوا و درمان یکی از نشانه ای ضلالت و رسوایی کافران می باشد که انان را به فضاحت و
جنون می کشاند و این است که ھمه این دعا نویسان و رمالان را به لحاظ روانی انسانھایی مجنون و
فاسد می یابیم و بسیاری از مردمان پس از رجوع به این شیادان به انواع توھمات و امراض روانی و جن
زده گیھا مبتلا می شوند و این ھمان ضلالت به معنای گمشده گی و حماقت است .
شفا و رحمت و ھدایتی که از قران نصیب مؤمنان می شود محصول تأمل و تفکر در مفاھیم آیات الھی
است . ولی گرایش منکران دین خدا به قرآن در جھت رفع عذاب یک ریشه تاریخی در ھمۀ مذاھب دارد از
جمله مذاھب ھندو ، یھود و ھمچنین زرتشت که به دین اسلام نیز سرایت یافته است ھر چند که دین
اسلام تنھا دینی است که برای معجزات ھیچ حق دینی قائل نشده و بزرگترین معجزه پیامبرش کتاب
اوست که تماماً دربھای علم و حکمت و معرفت است .

از کتاب " دایره المعارف عرفانی " استاد علی اکبر خانجانی جلد دوم ص247

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی